Otto Dix

  • Font size: Larger Smaller

Otto Dix is geboren in Gera, Duitsland, in 1891. Hij stierf in Singen, Duitsland, in 1969.

In schilderijen, tekeningen en afdrukken portretteerde Otto Dix de corruptie en sociale apathie van de Duitse samenleving na Wereldoorlog I met hard, kritisch realisme. Met het afwerken van zo’n driehonderd afdrukken in zijn leven, experimenteerde hij uitgebreid met etsen, lithografie, houtsnit, en hij maakte zijn belangrijkste afdrukken tijdens de vroege jaren 1920 als antwoord op de horror van de oorlog en de nasleep ervan.

Toen de Nazi’s aan de macht kwamen in Duitsland bekeken ze Dix als een ontaard artiest en hebben ze hem ontslagen van zijn werk als kunstleraar aan de Dresden academie.

Sturmtruppe geht unter Gas vor [Stormtroops advancing under gas] Stormtroepen rukken op onder gas (Der Krieg #12, copy 29/70), 1924

Tien jaar na de start van WWI komen Otto Dix zijn epische etsseries ‘Der Krieg’ (De oorlog) tevoorschijn en deze hemelen Wereldoorlog I niet op, noch tekent het de soldaten af als helden, maar ze tonen, in vijftig onverbiddelijke grafische beelden, de verschrikkelijke realiteit die ervaren werd door iemand die daar was. Dix, een artillerist in de loopgraven bij de Somme en aan het oostelijk front, gefocused op de nasmaak van het gevecht: dood, sterven, en granaat-getroffen soldaten, platgebombeerde landschappen en graven.

Dix manipuleerde de etsen en aquatint media om de emotionele en realistische effecten te versterken van zijn meticuleuze gecreëerde beelden van de horror. Hij dekte afgrijselijke witte beenderen en strippen van niemandsland af, zodat er prachtige witte delen achterbleven; meerdere zuurbaden aten zich een weg in de beelden, zo rottend vlees uitbeeldend. Eén van deze, ‘Stormtroepen rukken op onder gas’, beeldt soldaten af als dreigende boze geesten met gezichten als gasmaskers.

Titels die precieze plaatsen en data weergeven brengen een illusie van documentaire authenticiteit. Maar Dix heeft zijn oorlogs sketchboeken niet overgeschreven, deze scenes die lijken op nachtmerries zijn gebaseerd op zijn herinneringen aan de oorlog, aan foto’s (inclusief velen die gecensureerd waren in oorlogstijd), en aan catacomben.

‘Der Krieg’ blijft een van de meest krachtige aanklachten van oorlog ooit aangebracht, vaak vergeleken met ‘The Disasters of War’ van Goya.

Met dank aan privécollectie Ronny Van de Velde www.ronnyvandevelde.com