Priyanka Choudhary

  • Font size: Larger Smaller

Priyanka Choudhary is geboren in Delhi, Indië in 1976. Ze woont en werkt in New Delhi, Indië. Haar visuele woordenschat omvat Arte Povera, Minimalisme en hedendaagse praktijken, inclusief beeldende kunst.

In 2013 was Priyanka Choudhary een artiest in residentie aan de Nirox Residency, Cradle of Humankind, Krugersdorp, South Africa. Datzelfde jaar werd ze ook gekroond met een maand lange residentie aan het RAT in Mexico Stad dat uitmondde in een show op dezelfde locatie.

Haar werken zijn getoond aan de Skoda prijzen tentoonstelling aan de Nationale Galerij van Moderne Kunst (NGMA), New Delhi, India; de Vadehra Kunstgalerij, New Delhi, India; Galerie du Jour – Agnès B, Parijs, Frankrijk en op de India Art Summit, New Delhi, India.

Sì (Ja) Zocalo (2013)

In mei 2013 is Priyanka Choudhary het project gestart ‘Churning: A revival of memories in conflict zones’ in Mexico. Nadien heeft ze de uitvoering ook nog in 4 andere landen getoond (Zuid-Afrika, België, VS, Indië). De twee foto’s die samen ‘Sì (Ja) Zocalo’ vormen zijn van de eerste uitvoering van dit project dat plaatsvond op Zocalo Square in Mexico City.

In haar werk toont Priyanka Choudhary interessen in de complexiteit van geweld. Meer bepaald hoe onze diepste angsten worden uitgedrukt en hoe onze vrees leidt tot het opzetten van barrières, grenzen en omheiningen. Ze kijkt hiernaar als menselijke tussenkomsten in antwoord op onze fobieën, angsten en drang naar veiligheid in het gewaad van persoonlijke vrijheid. Om deze angsten te begrijpen heeft ze draad gespannen op het Charkha (weeftoestel). Een meditatieve actie, en emoties en energie worden vertaald in de vorm, consistentie en uniformiteit van de draad die geweven wordt. Zoals de Schaal van Richter.

Tijdens het project reisde de artiest naar conflictzones, met enkel deze Charkha bij zich als een instrument om de angst die zulke plaatsen zouden moeten oproepen te meten. Door het spinnen en contact te hebben met mensen, was ze specifieke geweldadige herinneringen van de geschiedenis aan het verbinden met het heden, en te traceren hoe vorm en inhoud van deze herinneringen veranderen met de tijd.

In Mexico City werd de actie van het spinnen herhaald in en rond Zocalo Square, de gesponnen draad werd aan de polsen van toeschouwers gebonden die maar al te graag wouden meedoen. Als een laatste gebaar werd de artiest in deze draad gebonden en de toeschouwers namen deel aan het schrijven van Si/Ja op deze dichte draad die haar bedekte.